Pored ostalih udruzenja, u Janji je veoma davno osnovan i Lovacko udruzenje "Podrinje" ciji su clanovi i mjestani Janje i okolnih sela: Obrijezi, Ruhotine,  Batra, Glavicice, Bjelosevca, Modrana, Cengica, Kojicinovca, Glogovca.  Loviste u okolini je veoma bogato, a bilo je divljaci i za najprobirljivije lovce: zeceva, fazana, divljih pataka, srndaca,lisica, divljih svinja, jazavaca...  Na ova lovista su cesto dolazili strani drzavljani i bili su veoma zadovoljni.  Osim sto su lovili divljac, lovci su vodili brigu i o prezivljavanju divljaaci za vrijeme jakih zima i velikih snijegova.   

Lovci iz Janje su: Mujo Skokic, Dzafo Dzafic, Hrusto Alihodzic, Azem Mehmedovic,Aljo Skokic, Ramo Trnavac, Meho Ibrisimovic, Muharem Meric, Salko Huermovic, Smajl Durgutovic, Meho Skokic, Avdo Tuzlak, Juso Gutic, Izet Music, Sulejman Skokic, Sakib Skokic, Ahmet Durgutovic, Ramo Bukvic, Velid Nurkic, Ibro Djezic, Kemal Skokic, Mustafa Prosicanovic, Nerim Bukvic, Sakib Skokic,  Izo Sofic, Velid Alihodzic, Meksud Korajcevic, Nedzo Serifi, Alija Sofic i dr.

UDRUZENJE SPORTSKIH RIBOLOVACA "DRINA " JANJA

   Udruzenje sportskih ribolovaca "Drina" Janja je najmasovnije udruzenj, koje je u poslednje vrijeme brojalo 450 clanova.  Presjednik udruzenja je bio Jahija Durgutovic, a sekretar Asim Sofic.  Evo imena najstarijih ribolovaca, koji su uz pecacki pribor strpljivo cekali da riba zagrize mamac.

   Muhamed Djezic, Jahija Huremovic, Sakib Skokic, Zijo Huremovic, Ohran Celahmetovic, Husref Osmanovic-Susko, Vehid Adanalic, Sulejman Skokic, Aljo Djezic, Huso, Haso i Ahmo Trnavac, Osman Krajinovic-Pipak, Fadil Durgutovic-Lepina, Ibrahim Durgutovic-Lepina, Esad i Hasan Dervisevic, Avdo Mulasalihovi-Pecko, Salkan Cocic, Huso Karic, Esef Dervisefic, Enes Dervisevic, Abdulah Bubic-Gica, Halid Meganovi- Baka, Mujo Karasalihovic-Plocica, Mehmedalija Gutis-Vakuf, Asim Sofic, Cazim Bajric, Enes hadzic, Hasan Mrljanikovic-Mrljana, Alija Karjasevic, Nerim Bukvic, Suljo Coralic-Krastavac, Ferid Hajdukovic-Daka, Sadik Bacevac-Pike, Fikret Omerovic-Kika, Emin Kavazovic i dr.

DOBROVOLJNO VATROGASNO DRUSTVO JANJA

   Godine 1934 u Janji je izbio veliki pozar, tako da je skoro potpuno izgorjeloa Dzafic mahala.  Da bi spasili pokucstvo od pozara mnogi  su bacali u bunare prostirku a nakon pozara vadili iz bunara i susili.  U tom velikom pozaru izgorjele su mnoge kuce, magaze i cardaci, te je vjetar rasirio zar koji se nalazio u tome pepelu.  Tokom pozara je puhao i jak vjetar, pa je nosio zapaljene letve i rogove sa krovova kuca na velike udaljenostim, te se tako pozar sirio.  Dok su dosli vatrogasci iz Bijeljine, pozar je unistio pola mahale.  Najvise su stradali Dzafici i Velagici u ovome pozaru, te im je data lokacija na Basci, gdje su izgradjene nove kuce za "pogorjelce".

   Nakon ovoga pozara, mjestani Janje su zakljucili da je neophodno imati vatrogasno drustvo u mjest, koje bi u slucaju pozaramoglo brzo da  intervenise i likalizuje pozar.  Osnivanje vatrogasnog drustva podrzale su imucne porodice, te se iste godine nakon pozara i oformilo.  Na pocetku je bila primitivna oprema, dok su kasnije nabavljene pumpe za gasenje, a vremenom i savremenija oprema.  Mjestani su bili oprezniji i nisu se igrali vatrom.  Vatrogasno drustvo su pomagali mjestani i preduzeca (Zemljoradnicka zadruga i "Drina" Janja).  Sjediste vatrogasne druzine je zadruzni dom uz kojeg je dozidana prostorija za smjestaj opreme i vozila, koje su nabavljene.  Ove prostorije nisu bile odgovarajuce,te je pokrenuta akcija za izgradnju vatrogasnog doma.  Uz pomoc mjestana koji su podrzavali ovu akciju i svih clanova vatrogaznog drostva, za samo godinu dana, izgradjen je lijep i savremen vatrogasni dom.  Predsjednik vatrogasnog doma je bio Abdulaziz Gradascevic, a uz njega najvece zasluge oko izgradnje pripadaju Husi Zeckanovicu, tada direktoru OOK-e u Janji i komandiru vatrogasne jedinice Mehmedu Potokovicu, koji je na toj duznosti punih 25 godina.  Takodje su veliki doprinos dali majstori zidari, limari, stolari iz Janje, koji su besplatno radili na ovom objektu.  Od osnivanja Vatrogasnog drustva, svi pozari u Janji i okolini su efikasno gaseni, tako da nije bilo vecih materijalnih steta.

   Vatrogasci su bili veoma aktivni i od velike pomoci i kod drugih elementarnih nepogoda, a u Janji su to najcesce bile poplave rijeke Janje i Drine, i male Brezovice, koja kod pojava vecih kisa zna nanijeti velike stete.  na mnogim takmicenjima vatrogasaca, lokalnog i regionalnog karaktera, vatrogasno drustvo iz Janje je cesto osvajalo pra mjesta u spretnosti i brzini izvrsenja postavljenih zasataka na tim takmicenjima.  Mnoge pohvale, diplome i priznanja glasila su na DVD "Podrinje" Janja.

 Clanovi Vatroganog drustva u Janji bili su:

Mehmedalija Jasaraevic, Junuz Junuzovic, Meho Musemic, Junuz Alihodzic, Delija Gorovic, Alija Musemic, Kasim Gradscevic, Ahmet Korajcevic-Kovo, Meho Velagi-Kale, Esad Suljic-Masulja, Mujo Bukvic, Salih Karjasevic-Pace, Saban Suljic-Seljak, Emin Topalovic, Mehmed Potokovic, Mehmedalija Karasalihovic, Muharem Potokovic, Salko Ramic, Ahmet Bubuc, Drago Radosavljevic, Hamdija Bacevac, Hasib Hamidovic, Juso Gradscevic, Petar Grujic, Serif Hamidovic, Tihomir Vukovic, Nedim Gradascevic, Izet Alihodzic-Ciza, Mehmedalija Bubic, Mehmed Mesanovic, Velimir Vukovic, Ekrem Ramicevic, Jakub Mehanovic-Rakan, Mehmedalija Gradascevic, Zuhdija Bacevac, Adil Vrabac, Meksud Bukvic-Mekota, Nedzd Djezic, Alija Bajric, Haso Kukuljcevic, Serif Smajic, Mehmed Hrustanovic, Idriz Mehic, Mujo Durgutovic, Sakib Jasarevic, Mehmed M. Potokovic, Bajro Potokovic, Muharem Mehic, Bego Trnavac, Nihad Ramicevic, Milenko Grujic, Abdulah Borogovac, Mici Djokic, Enver Hasific, Mehmed Dzezic, Ibrahim Potokovic. Sabahudin Potokovic, Mirsad Adanalic, Sakib Alihodzic, Fata Potokovic, Hata Potokovic, Hajrudin Hasific, Senad Mujkanovic, Ibro Potokovic, Muhamed Heric, Nesima Buzdic, Hanumica Jusufovic, Sura Jusufovic, Jakub Terzic, Fikret Arnautovic, Muhamed Arnautovic, Nijaz Hukic, Dzevad Velagic, Fahrudin Gruhonjic, Mevludin Gradascevic, Dzevad Gutic, Nedzad Gutic.

KARATE KLUB "PODRINJE" JANJA

   Karate klub u janji je osnovan 1983. godine, a njegovi osnivaci su bili: Edhem Huremovic, Halid Sofic (Halco), Fahrudin Gruhonjic, Nihad Jasarevic i dr.  Predsjednik ovoga kluba je bio Enes Hadzic, a trener Edhem-Edo Huremovic, dok su pomocni treneri bili Halid Sofic i Safet Hazdiresic a kasnije i Nihad Jasarevic.  Kao instruktor, u Janju je cesto dolazio u posjetu kluba i Vladimir Santak iz Tuzle. Na desnoj slici su clanovi karate kluba koji su polagali u fiskulturnoj sali a pred njima sa lijeve strane na desnu stoje: Sofic Halid (Halco) (Trener) Edo Huremovic (Trener) i Vladimir Santak (Instruktor)

JANJA-MJESTO SA NAJVISE BICIKLA

   Do 1950 godine u Janji je bicikl bio rijetkost.  Moglo se na prste prebrojati koliko ima bicikla.  Iz godine u godinu broj bicikla se povecavo.  sezdesetih godina naglo se povecao broj bicikla.  Zaposleni su ih dizli na kredit i otplacivali u 18 rat, a bicikli su nabavljani iz "pretisove" fabrike u Sarajevu.  Tada je "tocak", kako su ovdje zvali bicikl postao osnovno prevozno sredstvo.  Nastavnici i djaci su na biciklima putovali do skole, radnici na poso, a milicija je isla u patrolu na biciklima.  Dok je bila manja kupovna moc, kad se pocjepaju gumene vanjske gume , krpljene su tako sto se na pocjepano mjesto ubacivao "bajlag", te te se vozeci bicikl poskakivao.  Bicikl je vozilo i staro i mlado.  Bilo je sasvim normalno da Ajka Mehmedovic sa svojih 60 godina vozi bicikl.  Bicikl su vozili ljudi preko 70 godina, a za vecinu bi bilo nezamislivo da nemaju bicikl u avliji.  Na tim napravama se brzo odlazilo na njivu a i za drugim poslovima.  U poslednje vrijeme su se ugradjivale korpe iz samoposluge i iz zamrzivaca i sluzile kao prtljaznica.  Nekada je bilo najvise bicikla marke "Pretis" i "Rog"iz Ljubljane, a kada se masovnijeodlazilo u inostranstvo, pristizali su bicikli iz Njemacke Madjarske, holandije i drugih zemalja.  U 1990. godini svako domacinstvo je imalo bar po jedan bicikl, a bilo je domacinstavagdje je svaki clan imao po bicikl, pa je u prosjeku bilo dva bicikla po domacinstvu, sto na 2.700 domacinstava iznosi preko 5.000 bicikla.

RASPJEVANI JANJARCI

   Od davnina Janjarci su pjevali i svirali razne muzicke istrumenete.  Kao da nigdje nisu tako lijepo pjevane stare dobre pjesme, jer mjestani imaju instancan sluh i tesko im je "naci zicu".  Pored domacih muzicara u janju su cesto dolazili umjetnici sa strane i boravili izvjesno vrijeme znajuci da mjestani vole pjesmu i veselje.  hajrija Simsarova je dugo vremena boravila u Janji svirajuci po svadbama i tefericima, a njena kci Nisa je isla s njom i pjevala na tim veseljima.  Takodje je  Devka Tulumova svirala harmoniku i uveseljavala janjarske meraklije.

  Harmonike su svirali: Hilmo Prepic, Abaz rustanbegovic, Azem Manjic, Avdo Rizvanovic-Maketa, Beriz Hajdukovic, Saban Celikovic, Dzevad Velagic, Mustafa Saracevic.  Medju prve soliste- pjevace moze se ubrajati Emira Husadjinovic, koju su mjestani mogli cuti preko "razglasne stanice, preko zvucnika koji su bili postaavljeni po mahalama i okaceni na banderama.  Potom se pojavio pjevac izuzetnog glasa, pjesmom "poistiha" Zekerijah Djezic.  Poceo je pjevati u Janji, Bijeljini, pa Tuzli i Sarajevu.  Kada su pitali Zaima Imamovica kojeg pjevaca najradije slusa rekao je Zekerijaha Djezica.  Iza ovoga pjevaca stoji veliki broj snimljenih ploca sa izuzetno lijepim pjesmama kao i snimcima za arhiv radio-Tuzle i radio-Sarajeva, zatim mnogi festivali i koncerti.

   Nakon ovog izuzetnog pjevaca u Janji se pojavio drugi, takodje veoma talentovan pjevac, Meksud Becic, ali on nazalost nije iskoristio upotpunosti svoj talenat i obdarenost.  Veoma je popularan kod svojih mjestana, snimio je i audio kasetu.  Takodje i  Sefik Sarajlic se dokazao kao dobar pjevac narodnih pjesama.  Snimio je vise ploca i audio kaseta.  Pored ovih pjevaca i Mehmed Gutic- Kinde koji je sa Azrom Manjic i janjarskim orkestrom skoro deceniju uveseljavao mjestane, pjevajuci na svadbama, ugostiteljskim objektima, svuda gdje je bilo potrebno.  Takodje su pjevali i Ramiz Efendic, Husan Hamzic, Jusuf Redzic, Fahrudin Piric, Jasmina Osmanovic, Mejra Bubic...Vecina ovih pjevaca je pjevala na svadbama i drugim prigodama.  

   "Sviranje" je mjesto gdje su se okupljali momci i djevojke.  Tu su se upoznavali i u kolima nadigravali.  Obicno su se stvarale velike guzve u avlijama mladozenje, te su momci i djevojke izlazili i po sokacima setali.  Ponekada su istovremeno bila po dva sviranja u mjestu, pa se odlazilo sa sviranja na sviranje.  nestasni djecaci su bacali "cicke" u kose djevojaka, a narocito onima koje su hodale bez momaka, jer nije imao ko da ih stiti od tih malih napadaca.  Na nekim od svadbi nije bilo harmonikasa, pa se pustala narodna kola sa gramofonskih ploca i uz to igralo, dok su kod imucnijih porodica bila i po dva harmonikasa